Δυστυχώς η Εθνική μέσα σε λίγα λεπτά κατέστρεψε τις βάσεις που είχε κτίσει στα πρώτα 60′ του ματς. Αυτή η ψυχρολουσία δε της αξίζει και θα πρέπει να τη ξεπεράσει γρήγορα.
Αδιαμφησβήτητα αυτή η φουρνιά μας έχει δώσει φοβερές στιγμές κι ακόμα περισσότερες ελπίδες. Ωστόσο, το ταλέντο μονάχα δεν αρκεί για την διάκριση. Η Εθνική δείχνει ανέτοιμη ψυχολογικά να τελειώσει ένα παιχνίδι χωρίς να δεχτεί γκολ. Είναι κρίμα που, ενώ το γκολ του Τσιμίκα κτίζεται μία ολόκληρη ώρα, οι Σκωτσέζοι χρειάζονται μόλις δύο λεπτά για να σκοράρουν.
Η επίσημη αγαπημένη αντί να στηριχτεί στο 0-1 και να “ξεκλειδωθεί”, δέχεται κατευθείαν το 1-1 και σαστίζει. Φυσικά, η άμυνα έχει σοβαρή ευθύνη στα δύο πρώτα γκολ που ήρθαν από στημένη φάση. Η μπάλα δεν απομακρύνεται από την μικρή περιοχή, με αποτέλεσμα να δεχόμαστε μεν δύο “ερασιτεχνικά” , αλλά μείζονος σημασίας γκολ.
Σίγουρα, ευθύνη έχει και ο προπονητής Γιοβάνοβιτς. Όταν στόχος είναι η Νίκη, συνεπώς και η επιθετική ικανότητα, μου φαίνεται αδιανόητη η επιλογή του Μασούρα στην αρχική ενδεκάδα. Πρόκειται για έναν αξιοπρεπές παίκτη που διαθέτει όμως αμυντικό φίλτρο. Σε καμία περίπτωση δεν έχει την εκρηκτικότητα ή το απρόβλεπτο παιχνίδι του Κωνσταντέλια.
Επίσης, οι αλλαγές θα έπρεπε να έρθουν πιο νωρίς, καθώς γινόταν αντιληπτό πως δεν είχαμε τρόπο να σκοράρουμε. Γενικά, οι αλλαγές πρέπει να λειτουργούν ως βελτιωτικές κινήσεις κι όχι ως έκτακτη ανάγκη σε έναν συναγερμό. Όταν, δεχόμαστε το 1-1 το ματς είναι ήδη χαμένο. Κανείς Κωνσταντέλιας και κανείς Καρέτσας, αν και προσπάθησαν αρκετά, δεν θα σου πάρουν μόνοι τους το ματς.
Είναι οδυνηρό να βλέπεις ελπίδες κι όνειρα να χάνονται έτσι άδικα, διότι το ταβάνι της συγκεκριμένης ομάδας μόνο οι ίδιοι μπορούν να το ορίσουν.
Η επόμενη μέρα, επιβάλλεται να είναι διαφορετική. Πιο αισιόδοξη, πιο σίγουρη, πιο ψύχραιμη. Κι ας μην περάσουμε. Ας παίξουμε το ποδόσφαιρο που μας αντιπροσωπεί.
ΠΑΜΕ ΕΛΛΑΔΑ