Κατηγορία: ΕΘΝΙΚΗ BC

Αποφασισμένη από το ξεκίνημα του αγώνα μπήκε η εθνική μας, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να μην δώσουν κανένα δικαίωμα στους Λιθουανούς να ελπίζουν. Η κατάρα που υπήρχε από το 2009 κατάφερε να σπάσει, και ξαναείμαστε στα ημιτελικά, στην ζώνη των μεταλλίων.

Αυτό το παιχνίδι δεν γινόταν να χαθεί. Η εθνική μας έδειξε χαρακτήρα παρότι που όλη μας η front line είχε γεμίσει με φάουλ. Μας το χρώσταγε η τύχη, η μοίρα όπως θέλετε πείτε το. Για όλα αυτά τα παιχνίδια που είχαν χαθεί από το 2010 και μετά. Βέβαια αυτήν την φορά, φαίνεται πως έχουμε μάθει από τα λάθη μας. Είμαστε πιο σοβαροί από ποτέ. Δεν χρειάζονται πολλά πανηγύρια, βήμα βήμα για το μετάλλιο, λίγο έμεινε.

Στο αγωνιστικό κομμάτι κορυφαίος ήταν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο παρότι ήταν προσεκτικός από ένα σημείο και μετά λόγω των φάουλ. Είχε 29 πόντους. Ακολούθησαν ο Τολιόπουλος με 17 και ο Σλούκας με 11. Ενώ καταλυτικός ήταν ο Κώστας Αντετοκούνμπο ο οποίος είχε 4 μπλόκ. Όλοι όσοι αγωνίστηκαν ήταν εξαιρετικοί σε άμυνα και επίθεση, έδωσαν την ψυχή τους. Ακόμα και τα παιδιά τα οποία δεν αγωνίστηκαν τα έδωσαν όλα από τον πάγκο.

Για τους Λιθουανούς ξεχώρισε ο Γιόνας Βαλαντσίουνας με 24 πόντους όπου κράτησε όρθια την ομάδα του στις δύσκολες στιγμές.

ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ: Κάλιο, Κόντε, Βούλιτς

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 19-24, 38-44, 52-64, 76-87

ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ (Κουρτινάιτις): Μπλάζεβιτς 4, Νορμάντας 5, Βελίτσκα 12 (3/5 τρίποντα, 5 ριμπάουντ, 7 ασίστ), Ρατζέβιτσους 10 (3/3 δίποντα, 1/1 τρίποντο, 4 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Σεντεκέρσκις 3 (1), Τουμπέλις 1 (0/6 δίποντα, 0/4 τρίποντα, 1/2 βολές), Μπιρούτις, Βαλαντσιούνας 24 (9/14 δίποντα, 6/7 βολές, 15 ριμπάουντ), Γκιεντράιτις 7 (1), Σαρτζούνας 4, Σιρβίντις 6 (2)

ΕΛΛΑΔΑ (Σπανούλης): Ντόρσεϊ 6 (1/6 σουτ, 3/4 βολές), Τολιόπουλος 17 (3/4 δίποντα, 3/4 τρίποντα, 2/2 βολές), Σλούκας 11 (2/2 δίποντα, 1/5 τρίποντα, 4/4 βολές, 4 ριμπάουντ, 4 ασίστ), Καλαϊτζάκης 2, Παπανικολάου 8 (2/3 δίποντα, 2/2 βολές, 7 ριμπάουντ, 3 ασίστ), Σαμονούροβ 5 (1/5 τρίποντα, 4 ριμπάουντ), Γ. Αντετοκούνμπο 29 (9/14 δίποντα, 11/16 βολές, 6 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 4 κλεψίματα), Κ. Αντετοκούνμπο 4 (2/2 δίποντα, 3 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 4 μπλοκ), Μήτογλου 5 (1/5 τρίποντα)

Τέλος η εθνική μας πάει να τα δώσει όλα στον ημιτελικό απέναντι στην Τουρκία με φόντο τον τελικό της Κυριακής.

Η Εθνική μας ομάδα καλείται απόψε στις 21:00 να ξεπεράσει το δύσκολο εμπόδιο της Λιθουανίας και μετά από 16 ολόκληρα χρόνια να επιστρέψει στα ημιτελικά ενός ευρωμπάσκετ. Όμως η σημερινή αντίπαλος μας δεν θα είναι εύκολη, για αυτό πάμε να δούμε το προφίλ της αλλά και ποιους κινδύνους εγκυμονεί.

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΠΡΟΗΜΗΤΕΛΙΚΑ

Οι Λιθουανοί κατάφεραν σε έναν δύσκολο όμιλο να τερματίσουν στην δεύτερη θέση, χάνοντας από την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γερμανία με 107-88. Όμως κέρδισαν την μαχητική Φιλανδία τερματίζοντας στην δεύτερη θέση. Στην φάση των 16 αντιμετώπισαν την οικοδέσποινα Λετονία νικώντας την με 88-79, παρότι είχε απουσίες.

Ο ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΓΙΟΚΟΥΜΠΑΙΤΙΣ ΚΑΙ Ο X FACTOR ΒΕΛΙΤΣΚΑ

Ο Ρόκας Γιοκουμπάιτις ένας από τους πολυτιμότερους παίχτες της Λιθουανίας με 17,3 πόντους μέσο όρο και 8,5 ασίστ υπέστη ρήξη χιαστού και θα απουσιάζει από τα παρκέ για έξι μήνες. Το οποίο έχει ως αποτέλεσμα αυτή η ομάδα να πονάει στην θέση 1. Όμως ένας παίκτης της Νεπτούνας ο Άρνας Βελίτσκα πήρε την ομάδα στις πλάτες του στο ματς με την Λετονία και την οδήγησε στους 8. Ωστόσο, μένει να δούμε άμα θα συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις καλύπτοντας το κενό του Γιοκουμπάιτις ή ήταν μια έκπληξη που δεν θα συνεχιστεί.

ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ

Προπονητής : Ρίμας Κουρτινάιτις

• Μάρεκ Μπλάζεβιτς (Τόφας)
• Μαργκίρις Νορμάντας (Μπιλμπάο)
• Άρνας Βελίτσκα (Νεπτούνας)
• Γκίτις Ραζντεβίτσιους (Ρίτας)
• Τάντας Σεντεκέρσκις (Μπασκόνια)
• Αζουόλας Τουμπέλις (Ζάλγκιρις)
• Λαουρίνας Μπιρούτις (Ζάλγκιρις)
• Γιόνας Βαλαντσιούνας (Ντένβερ Νάγκετς)
• Ρόκας Γκιεντράιτις (Τενερίφη)
• Ίγκνας Σαργκιούνας (Ρίτας)
• Ντεϊβίντας Σιρβίντις (Ζάλγκιρις)

Το συγκεκριμένο ρόστερ δεν είναι αυτό που τρομάζει. Υπάρχουν πολλά παιδιά μικρά σε ηλικία που παίζουν στο πρωτάθλημα της Λιθουανίας. Ωστόσο είναι μια αρκετά δεμένη ομάδα η οποία στηρίζεται στον απόλυτο σταρ της τον Γιόνας Βαλαντσίουνας. Ο σέντερ τον nuggets έχει 14,3 πόντους και στο πλάι του αυτός που ξεχωρίζει μέχρι στιγμής είναι ο Τουμπέλις με 11,3 πόντους και 8,2 ριμπάουντ.

Η ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΛΙΘΟΥΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑΣ.

Ελλάδα και Λιθουανία έχουν αναμετρηθεί συνολικά 27 φορές, 17 τα οποία ήταν φιλικά ενώ 10 διεξήχθησαν σε μεγάλες διοργανώσεις. Στις διοργανώσεις η Ελλάδα έχει 3 νίκες ενώ η Λιθουανία 7.

Στα ευρωμπάσκετ οι νίκες είναι 2-4. Τελευταία συνάντηση σε ευρωμπάσκετ ήταν το 2017 όταν η εθνική του Κώστα Μίσσα τότε είχε τερματίσει τέταρτη στον όμιλο και συνάντησε στην φάση των 16 την πρώτη Λιθουανία. Ήταν μια σπουδαία βραδιά καθώς, νικήσαμε στην Κωνσταντινούπολη με 77-64 με τον Σλούκα και τον Καλάθη να ξεχωρίζουν. Στους 8 όμως αποκλειστήκαμε από την Ρωσία.

Ένας ακόμη πολύ σημαντικός αγώνας ήταν ο μικρός τελικός του 2007 όπου ηττηθήκαμε με 69-78.

Η προϊστορία Ελλάδας-Λιθουανίας

Σε Ευρωμπάσκετ

22/06/1995 (Αθήνα-Ευρωμπάσκετ) 73-89

29/06/1997 (Τζιρόνα-Ευρωμπάσκετ) 73-66

23/06/1999 (Ντιζόν-Ευρωμπάσκετ) 64-82

16/09/2007 (Μαδρίτη-Ευρωμπάσκετ) 69-78

17/09/2011 (Κάουνας-Ευρωμπάσκετ) 69-73

09/09/2017 (Κωνσταντινούπολη-Ευρωμπάσκετ) 77-64

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΓΩΝΑ.

Η Εθνική μας ομάδα πρέπει να δείξει τον καλύτερο της εαυτό εάν θέλει να προκριθεί στην ζώνη των μεταλλίων. Η λιθουανία είναι μια ομάδα η οποία έχει κορμιά τα οποία μπορούν να ματσάρουν τον Γιάννη. Για αυτόν τον λόγο πρέπει να βελτιώσουν οι Ελληνες παίχτες το ποσοστό στα τρίποντα. Το 16 τις εκατό στα τρίποντα στο παιχνίδι με το Ισραήλ είναι πολύ χαμηλό, ωστόσο σε εκείνο το μάτς ο Αντετοκούνμπο εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία των ισραηλινών και έβαλε πολλούς πόντους κάτω από την ρακέτα. Άμα σουτάρουμε καλύτερα και μαζέψουμε τα ριμπάουντ το οποίο θα είναι δύσκολο λόγω του Βαλαντσίουνας, ίσως να είμαστε πιο κοντά στην νίκη, και να σπάσουμε αυτήν την κατάρα με τα παιχνίδια των 8.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΛΛΑΔΑ.

Η Εθνική μας ομάδα έχει φτάσει στους “8” του Ευρωμπάσκετ για 4η συνεχή φορά. Τις άλλες τρεις, η προσπάθεια είχε σταματήσει ακριβώς εδώ. Ισπανία το ’15, Ρωσία το ’17, Γερμανία το ’22 και τώρα Λιθουανία αλλά κάτι έχει αλλάξει…

Αυτή τη φορά υπάρχει κάτι διαφορετικό στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Μία “ευκαιρία” που όμοια της έχει χρόνια να εμφανιστεί και μία “ευκαιρία” που σίγουρα δεν (προ)βλέπαμε. Με το πλασάρισμα μας στην πρώτη θέση του Group C αποφύγαμε “Τιτάνες” όπως τις Εθνικές Γερμανίας, Γαλλίας ακόμα και της Σερβίας, της οποίας την μοίρα έμελλε να αλλάξει η Τουρκία αλλά και η Φινλανδία, καθώς υπό διαφορετικές συνθήκες θα ήταν “σοβαρό” εμπόδιο στην πορεία μας προς τον ΤΕΛΙΚΟ…

Ναι καλά ακούσατε, πλέον έχουμε την πολυτέλεια να μιλάμε για Τελικό… κάτι που σίγουρα δεν είχε περάσει από τον νου μας, όταν στις αρχές του καλοκαιριού ο ένας παίκτης μετά τον άλλον έριχνε “άκυρο” στην Εθνική, καθένας για διαφορετικούς λόγους.

Επιπλέον, πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό το τουρνουά έχουν και οι τραυματισμοί. Όλα ξεκίνησαν με τον Μπογκντάνοβιτς στους ομίλους για την Σερβία, συνέχισε με το σοκ Γιοκουμπάιτις, με τον αστράγαλο του Νορμάντας για την Λιθουανία και τέλος με την απώλεια του Ρόμπερσον για την Βοσνία. Αυτά επηρεάζουν σημαντικά τις ομάδες, με την Εθνική Σερβίας όπως είπαμε να αποκλείεται πρόωρα από την Φινλανδία του Μάρκαανεν και με την Εθνική Λιθουανίας να υπολείπεται λύσεις στα Γκάρντ εν όψει της “μάχης” με την Ελλάδα.

Φέτος μπορεί η “κακοτυχία” των προημιτελικών να λάβει τέλος. Δεκαπέντε χρόνια μετά το 2009 και την τελευταία φορά που μπήκαμε στη ζώνη των μεταλλίων, δέκα από τη νίκη της Ισπανίας, οκτώ από την νίκη της Ρωσίας και τρία από το “κάζο’ της Γερμανίας, η Εθνική ομάδα φαίνεται πιο έτοιμη και σοβαρή από ποτέ, ώστε να κάνει το επόμενο βήμα.

Ίσως να έχει έρθει επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου για μία διάκριση από εκεί που δεν το περιμέναμε… Εξάλλου όπως ακριβώς είχε πει και ο coach Σπανούλης, πριν το ταξίδι στην Κύπρο, στα Μέσα: ” Εμείς, οι Έλληνες, βγάζουμε αντίδραση, όταν είμαστε με την πλάτη στον τοίχο… όταν μας υποτιμούν”. Και είναι αλήθεια. Συνέβη στο Ντα Λούζ το 2004, συνέβη στο Βελιγράδι το 2005, στη Σαϊτάμα 2006, στη Βραζιλία το 2014 και ας ελπίσουμε να συμβεί και αυτή τη φορά στη Ρίγα της Λετονίας. Αυτή η αμφισβήτηση μακάρι στο τέλος να μας ενώσει και να μας στείλει… στον έβδομο ουρανό.

Μέχρι τότε, χρειάζεται προσοχή, διαχείριση και ψυχραιμία τόσο με τους Λιθουανούς όσο και με όποιον άλλον αντίπαλο πετύχουμε δυνητικά… Και ας είναι η Γερμανία στο τελικό.

Ίσως κάτι της χρωστάμε…