Σύμφωνα με νέες πληροφορίες, οι “Πράσινοι” εξετάζουν την υπόθεση του 19χρονου άσσου.
TO WHO IS WHO
Ο Λευτέρης Λιοτόπουλος αγωνίζεται στους Σεντ Τζονς “Red Storm” στο NCAA, υπό την καθοδήγηση του παλιού μας γνώριμου Ρικ Πιτίνο. Με ύψος 1,93μ ο Έλληνας “Point Guard” έχει διαπρέψει στο ροτέισον της ομάδας του και ο Παναθηναϊκός, με γνώμονα το μέλλον, έχει στρέψει όλη την προσοχή στην περίπτωση του.
EUROBASKET U20
Στο Ευρωπαϊκό της Κρήτης, τον Ιούλιο, ο Λιοτόπουλος ανέδειξε όλο του το ταλέντο, καθώς σε 7 αγώνες μέτρησε 11.7 Πόντους, 3.1 Ριμπάουντ, 1 Ασσίστ και 1.4 Κλεψίματα μ.ο, βοηθώντας την Εθνική να κατακτήσει την 5η θέση του Τουρνουά.
Πως θα βλέπατε μία πιθανή μεταγραφή του στους Πράσινους;
Οι ερυθρόλευκοι θέλουν να καλύψουν το κενό που υπάρχει στα γκαρντ μετά και από τον τραυματισμό του Έβανς με αποτέλεσμα να κινούνται δυνατά στην αγορά.
Ο Φράνκ Ντιλικινά είναι ένας παίχτης ο οποίος τις τελευταίες ώρες ακούγεται πολύ έντονα για να πλαισιώσει την θέση 1 των πειραιωτών. Οι δύο πλευρές βρίσκονται σε πολύ καλό στάδιο επικοινωνίας, με τον Ολυμπιακό αν πάνε όλα καλά να μην χρειαστεί να καταβάλλει buy out στην μέχρι στιγμής ομάδα του την Παρτίζαν καθώς, θα απεμπλακούν από το συμβόλαιο του. Όμως, θα αναλάβει φυσικά εξ ολοκλήρου το συμβόλαιο που έχει υπογράψει ο Γάλλος για την επόμενη σεζόν.
Την περασμένη σεζόν υπό τις οδηγίες του Ζέλικο Ομπράντοβιτς ο Ντιλικινά στην Ευρωλίγκα σε 19,54 λεπτά είχε μέσο όρο 7,0 πόντους μαζί με 1,7 ριμπάουντ και 2 ασίστ.
Βεβαίως ο 28χρονός 1,98 ύψους έχει αγωνιστεί στον μαγικό κόσμο του NBA αλλά είναι και διεθνείς με την Εθνική Γαλλίας συμμετέχοντας σε όλες τις κορυφαίες διοργανώσεις, κατακτώντας δύο ασημένια ολυμπιακά μετάλλια και ένα χάλκινο στο παγκόσμιο του 2019.
Το Ευρωμπάσκετ 2025 ολοκληρώθηκε με τον Καλύτερο τρόπο, με τον Γιάννη Αντετοκούμπο και την παρέα του να φέρνουν σήμερα Δευτέρα 15/09 “το χάλκινο μετάλλιο” στο σπίτι του… στην Ελλάδα.
Ο MVP
Δεκαέξι πέτρινα χρόνια, έλαβαν τέλος με δύο ψύχραιμες βολές του Γιάννη Αντετοκούμπο, που το απαράμιλλο πάθος και επιμονή, του χάρισαν μία θέση στην καλύτερη πεντάδα της Διοργάνωσης. Ο Έλληνας NBAer προτίμησε να μείνει σιωπηλός στα Μέσα καθ’ όλη τη διάρκεια του Τουρνουά, με σκοπό να αφοσιωθεί στον έναν και μοναδικό του στόχο, στη μόνη διάκριση που έλειπε από την τροπαιοθήκη του… το πολυπόθητο Μετάλλιο.
Μόνο μετά από την επίτευξη του στόχου, προχώρησε σε μερικές αφοπλιστικές, ευ όλης της ύλης, δηλώσεις, περί φτώχειας, παιδικής ηλικίας και οικογένειας που μας άγγιξαν όλους και επιβεβαίωσαν το πόσο σπουδαίος, αλλά και ταπεινός είναι ο “Greek Freak”.
Με το ίδιο “mentalite” λειτούργησε και η υπόλοιπη Εθνική ομάδα, η οποία μέσα από τις άσχημες στιγμές, βγήκε πιο δυνατή, πιο ενωμένη, πιο… οικογένεια!
Ο “KILL BILL”
Ασφαλώς αυτή η μεγάλη οικογένεια πήρε μορφή υπό τις οδηγίες του Κόουτς Σπανούλη που, μέσα σε δύο χρόνια και παρά τις δυσκολίες, έχει σμιλεύσει μία ανανεωμένη Εθνική με χαρακτήρα και τσαγανό… έτσι όπως την ονειρευόμασταν και εξακολουθούμε να ονειρευόμαστε για την λαμπρή συνέχεια.
ΟΙ ΚΩΣΤΗΔΕΣ
Φυσικά, καμία ομάδα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς τους “Γερόλυκους” της. Αυτόν τον ρόλο έπρεπε να αναλάβουν οι Κώστας Παπανικολάου και Κώστας Σλούκας, λειτουργώντας ως “Διδάσκαλοι” για τους υπολοίπους ταλαντούχους μεν, αλλά άγουρους δε Διεθνείς.
Ο Αρχηγός μας, Κώστας Παπανικολάου, αυτός ο γλυκύτατος άνθρωπος, που στο Παγκόσμιο του 2023 είχε στιγματίσει το κοινό με τις σπαρακτικές του δηλώσεις περί αποτυχίας, ένιωθε πως κάτι του χρωστάει η μοίρα… Ο 35χρονος ηγήθηκε της ομάδας αμυντικά αλλά κυρίως ηθικά, καθοδηγώντας τον Σαμοντούροφ, τον Κώστα Αντετοκούμπο, τον Καλαϊτζάκη και τα υπόλοιπα παιδιά και χαράζοντας αργά και σταθερά τον δρόμο προς την επιτυχία.
Το ίδιο έπραξε και ο Κώστας Σλούκας, ο αθλητής που πιθανότατα έχει σταθεί πιο άτυχος, με συνεχείς τραυματισμούς και χαμένα παράθυρα. Ο Αρχηγός του Παναθηναϊκού, επίσης στα 35 του χρόνια διανύοντας τις τελευταίες αποδοτικές στιγμές της καριέρας του, δεν θα μπορούσε να αποσυρθεί χωρίς να κατακτήσει το οτιδήποτε με την Εθνική. Με την εμπειρία και την ποιότητα του, όμως τα κατάφερε και όσα δεν άντεχε το σώμα του, τόσα και περισσότερα τα άντεχε η μεγαλειώδεις ψυχή του, θυσιάζοντας το “εγώ” για το “εμείς”, δείχνοντας τον δρόμο στους συμπαίκτες του.
ΤΟ ΣΥΡΤΑΚΙ
Αν και στην πραγματικότητα απευχόμαστε να ήταν αυτός ο τελευταίος τους χορός με το εθνόσημο, γνωρίζουμε με κάθε βεβαιότητα, πως αυτό το ταξίδι αποδείχτηκε τελικά ένα συναρπαστικό συρτάκι, όπως μονάχα εμείς, οι Έλληνες, ξέρουμε να χορεύουμε…
Η “Νασιονάλ Μάνσαφτ” αποδεικνύει για ακόμα μία φορά την επιβλητικότητα και την ανωτερότητα της.
Οι Γερμανοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να καθησυχαστούν με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2023. Ήρθαν για το Χρυσό... και πανάξια το κατάκτησαν, όντας η μόνη ομάδα που παρέμεινε κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης αλώβητη, χωρίς ήττα.
Σε ένα “χαοτικό” παιχνίδι που μόνο με κομμένη την ανάσα μπορούσες να παρακολουθήσεις, οι Γερμανοί δεν έχασαν ποτέ την ψυχραιμία τους. Ακόμα και μετά το 13 – 2 κατά τους στην αρχή της πρώτης περιόδου, δεν έχασαν την ψυχραιμία τους και επανήλθαν
Για την Τουρκία τώρα, αν και ο Σενγκούν διείσδυσε πολλάκις την άμυνα των Γερμανών σκοράροντας 28 πόντους, δε κατάφερε να δημιουργήσει επαρκώς για τους συμπαίκτες του. Ο Τσεντί Οσμάν παρουσιάστηκε “σεληνιασμένος” με 23 πόντους και 6/9 τρίποντα με 67%, ολοκληρώνοντας την Διοργάνωση ως ο κορυφαίος “3 pointer” με 29, ξεπερνώντας τελικά τον δικό μας Τάιλερ Ντόρσεϊ που έβαλε 27.
Ο Σέιν Λάρκιν ακολούθησε με 13 πόντους, 6 Ριμπάουντ και 9 Ασσίστ, ο Μπόνα με 12 πόντους, ενώ ο άθρωπος που θα μας στοιχιώνει για το επόμενο διάστημα, Ερκάν Οσμάνι, πραγματοποίησε κάκιστο ματς, μόλις με 2 πόντους, 4 Ριμπάουντ και 3 Ασσίστ.
Οι αξιόμαχοι Τούρκοι, αν και αναζητούσαν το κάτι παραπάνω θα πρέπει να αρκεστούν για την ώρα στο “Ασημένιο” (πρώτο τους μετάλλιο μετά από το 2001) και να χτίσουν πάνω στην επιτυχία της αρμάδας του Έργκιν Αταμάν μία, ακόμα, καλύτερη ομάδα, που θα είναι ικανή να μας απασχολήσει τα επόμενα χρόνια.
Για την Γερμανία “MVP” του Τελικού αναδείχτηκε, ο Μπόνγκα με 20 πόντους, 5 Ριμπάουντ και 3 Ασσίστ, με 4/4 τρίποντα. Ο Άνθρωπος που οδήγησε, ωστόσο την Γερμανία σε αυτή την κατάκτηση ήταν ο ανεπανάληπτος Ντένις Σρέντερ με 16 πόντους και 12 Ασσίστ, που αναδείχτηκε παράλληλα και “MVP” του Ευρωμπάσκετ. Εξίσου σημαντικός ήταν και ο Βάγκνερ, ο οποίος πέτυχε 18 πόντους, 8 Ριμπάουντ και 2 Ασσίστ.
Οι ψυχροί Γερμανοί αν και βρίσκονταν πίσω στο σκορ στο 95% του αγώνα, κατάφεραν με ένα κομβικό τρίποντο του Τάις και σωστή άμυνα να επιστρέψει και να κλειδώσει μία φανταστική νίκη.
Μετά το Παγκόσμιο του 2023 και την τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς του 2024, οι Γερμανοί “τσεκάρουν” άλλο ένα κουτάκι από την λίστα τους, επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητα τους, ενώ παράλληλα εδραιώνουν την δυναστεία τους που σίγουρα θα μείνει στην ιστορία ως μία από τις ποιοτικότερες ομάδες όλων των εποχών… και ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα.
Η Αυλαία του Ευρωμπάσκετ 2025 έκλεισε ιδανικά, με το πρώτο μετάλλιο για την Εθνική μας μετά από το 2009 και με έναν ανεπανάληπτο τελικό!
Δεκαέξι χρόνια προσμονής έλαβαν τέλος. Η Εθνική Ελλάδας επικράτησε με 92-89 της Φινλανδίας στον μικρό τελικό του EuroBasket 2025 και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, επιστρέφοντας στις κορυφαίες δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Η «γαλανόλευκη» είχε τον απόλυτο έλεγχο σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο να κάνει πάλι τη διαφορά στις κρίσιμες στιγμές, ευστοχώντας στις βολές που έκριναν το παιχνίδι. Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ ήταν καταιγιστικός από την περιφέρεια, ο Ντίνος Μήτογλου έδωσε τεράστια ώθηση στην τρίτη περίοδο, ενώ ο Βασίλης Τολιόπουλος πρόσφερε σημαντικές λύσεις σε άμυνα και επίθεση.
Οι «παλιοί» έβαλαν την πινελιά τους: ο Κώστας Παπανικολάου έριξε όλη του την ενέργεια στην άμυνα πάνω στον Μάρκανεν, ενώ ο Κώστας Σλούκας στο τελευταίο του παιχνίδι με τη φανέλα της Εθνικής καθοδήγησε με εμπειρία και ψυχραιμία. Στον πάγκο, ο Βασίλης Σπανούλης πανηγύρισε περήφανα, βλέποντας την ομάδα του να σπάει μια «κατάρα» 16 ετών.
Η Φινλανδία, αν και πάλεψε μέχρι τέλους, δεν είχε την απαιτούμενη ψυχραιμία στο φινάλε, με τον Μάρκανεν να αστοχεί σε καθοριστικές προσπάθειες. Παρ’ όλα αυτά, η 4η θέση αποτελεί τεράστια επιτυχία για μια ομάδα με έντονο μέλλον μπροστά της.
Η Ελλάδα ξανά στο βάθρο, με μετάλλιο μετά από σχεδόν δύο δεκαετίες. Μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση και περηφάνια για την Εθνική μας ομάδα!
Μπορεί αυτήν την στιγμή να μην παίζουν μεγάλο ρόλο τα φιλικά, όμως ο Ο ολυμπιακός έχασε με παρόμοιο τρόπο με χθες. Ανταγωνιστικά παιχνίδια και τα δύο που κρίθηκαν στις λεπτομέρειες , το χθεσινό μάλιστα οδηγήθηκε και στην παράταση. Ωστόσο οι ερυθρόλευκοι ηττήθηκαν και από την Μονακό και από την Παρί.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πέρα από τους διεθνείς, δεν είχε στην διάθεση του για λόγους ξεκούρασης τον Κίναν Έβανς και Άλεκ Πίτερς.
Ο Ολυμπιακός μπορούσε να οδηγήσει το ματς στην παράταση στην τελευταία φάση, όμως μια λάθος συνεννόηση μεταξύ μακκίσικ Γουόρντ και φουρνιέ, η μπάλα κατέληξε άουτ.
Η Ελλάδα έκανε μια πολύ κακή εμφάνιση στον ημιτελικό απέναντι στην Τουρκία, δεν κατάφερε να μπει στον αγώνα σε κανένα σημείο του παιχνιδιού και δυστυχώς δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό. Όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει. Ο αρχικός μας στόχος ήταν η επιστροφή στα μετάλλια. Και αυτό μπορεί να γίνει με νίκη στον μικρό τελικό με την πολύ μαχητική Φιλανδία.
Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΦΙΛΑΝΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ.
Για την Εθνική εθνική της Φιλανδίας αυτή η πορεία της είναι η καλύτερη στην ιστορία της σε eurobasket. Είναι μια ομάδα η οποία την πίστευαν ελάχιστοι και όμως με ένα πολύ καλό και δεμένο σύνολο που διαθέτει, έχει καταφέρει να εκπλήξει τους πάντες με την παρουσία της. Στον όμιλο δεν έκανε κάποια έκπληξη, κατάφερε να τερματίσει στην τρίτη θέση, πίσω από την Γερμανία και Λιθουανία. Στην φάση των νοκ άουτ όμως έκανε το απίθανο να μοιάζει πιθανό. Κατάφερε να αποκλείσει το αδιακλόνητο φαβορί για το χρυσό την Σερβία, αφήνοντας άφωνη όλη την Ευρώπη ενώ στα προημιτελικά απέκλεισαν την Γεωργία δείχνοντας στο παρκέ πως είναι μια ανώτερη ομάδα.
ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΖΗΜΙΑ.
Ο ηγέτης αυτής της ομάδας είναι σαφώς ο σούπερ σταρ από το nba Μάρκανεν. Ένας παίκτης που μπορεί να κάνει τα πάντα στο παρκέ και είναι σαφώς αυτός που θα πάρει τις αποφάσεις στις κρίσιμες στιγμές, όταν η μπάλα καίει. Όμως γύρω από αυτόν υπάρχουν πολλοί παίκτες οι οποίοι έχουν κάνει την διαφορά. Κάποιοι από αυτούς είναι ο Βάλτονεν, ο Γιάντουνεν αλλά και ο Μούρινεν, ο οποίος παρά το μικρό της ηλικίας του, έχει εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις του, σε άμυνα και επίθεση.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ.
Η Φιλανδία είναι μια ομάδα, η οποία παίζει χωρίς άγχος, διότι δεν έχει κάποια ανάλογη επιτυχία στο παρελθόν, με αποτέλεσμα να μην έχει κάποια πίεση. Για αυτόν τον λόγο, αυτό την καθιστά επικίνδυνη. Είναι πολύ εύστοχη έξω από την γραμμή των 6 και 75, παίζει γρήγορα και της αρέσει το επιθετικό παιχνίδι με υψηλό τέμπο. Αυτό κιόλας, θα προσπαθήσει να κάνει, να επιβάλλει τον ρυθμό της από την αρχή του παιχνιδιού, ώστε να κουράσει την εθνική μας. Όμως, δεν είναι αχτύπητη. Σαφώς και είναι πιο χαμηλής δυναμικότητας από την Τουρκία. Έχει αδυναμίες, και μια από αυτές είναι ότι άμα κλείσουμε καλά τον Μάρκανεν ίσως να μην έχουν μετά πολλές λύσεις. Καθώς ναι μεν έχει ένα πολύ καλό σύνολο παιχτών, όμως ο Μάρκανεν είναι το βαρόμετρο αυτής της ομάδας.
Η ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΔΙΑΣ.
Οι Φιλανδοί υπερτερούν στις αναμετρήσεις καθώς στα ευρωμπάσκετ η Φιλανδία μετρά 3 νίκες ενώ η Ελλάδα μόλις 1.
1961, ήττα 71-77
2011, νίκη 81-61
2013, ήττα 77-86
2017, ήττα 77-89
ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ ΤΗΣ ΦΙΛΑΝΔΙΑΣ
Τζέικομπ Γκράντισον (2/4/1998) G/F (1,98μ.) ΠΑΟΚ Αντρέ Γκούσταβσον (7/5/1999) G (1,97μ.) Καουχαγιόκι Μίκαελ Γιάντουνεν (20/4/2000) F (2,04μ.) Φενέρμπαχτσε Μίρο Λιτλ (30/5/2004) G (1,93μ.) Μάρσκι Αλεξάντερ Μάντσεν (26/1/1995) C (2,08μ.) Λέιδα Λάουρι Μάρκανεν (21/3/1998) G (1,88μ.) Δουνκέρκη Μίκα Μούρινεν (4/3/2007) C (2,11μ.) Αριζόνα Ολιβιέ Ενκαμουά (2/5/2000) F/C (2,03μ.) Βαρέζε Σασού Σαλίν (11/7/1991) G (1,90μ.) Εστουντιάντες Ελίας Βάλτονεν (11/6/1999) G/F (2,01μ.) Γρανάδα Έντον Μαχούνι (21/3/1998) G (1,88μ.) Καρσίγιακα Ιλάρι Σέπαλα (27/3/1993) G (1,88μ.) Κετσεκμέτι
Το τουρνουά Νεόφυτος Χανδριώτης άνοιξε τις πόρτες του και ο Ολυμπιακός στην Πρεμιέρα ηττήθηκε από την Μονακό σε ένα πολύ ανταγωνιστικό παιχνίδι. Χάρη σε ένα κρίσιμο τρίποντο του Μάικ Τζέιμς η Μονακό νίκησε τους Ερυθρόλευκους.
Ο Ολυμπιακός των πολλών απουσιών, κατάφερε να είναι κοντά στο παιχνίδι και να το οδηγήσει στην παράταση. Αποτέλεσμα κανονικής περιόδου 70-70. Στην παράταση και πάλι οι δύο ομάδες ήταν πολύ κοντά στο σκορ όμως τελικοί νικητές βγήκαν οι μονεγάσκοι.
Οι παίκτες που ξεχώρισαν από πλευράς Ολυμπιακού ήταν ο Τόμας Γουόκαπ με 16 πόντους και 3 στα 5 τρίποντα, ο Ντόντα Χόλ με 15 και ο Άλεκ Πίτερς με 13. Ενώ ο Κίναν Έβανς που όλοι είναι ανυπόμονοι να δουν σε τι κατάσταση θα βρίσκεται μετά τον τραυματισμό του, είχε 8 πόντους.
Για την Μονακό, πρώτοι σκόρερ οι Νίκολα Μίροτις με 20 και ο Τζέιμς με 19 πόντους.
Αύριο το απόγευμα, οι πειραιώτες θα αντιμετωπίσουν την Παρί.
Η Εθνική Ελλάδος συνετρίβη σε μία αναπάντεχα “μονόπλευρη” μάχη !
Δεν θα υπάρξει κάποια στατιστική ανάλυση αυτή τη φορά, διότι νιώθω πως όλοι καταλαβαίνουμε σε γενικές γραμμές πως δεν παίξαμε καλά και πως οι Τούρκοι, πέρα από την δεδομένη ποιότητα τους, είχαν σήμερα ορισμένους παίκτες σε “τρομακτική” κατάσταση. Για αυτόν τον λόγο προτιμώ να αναλωθώ σε κάτι διαφορετικό και κατά την γνώμη μου πιο ουσιαστικό και χρήσιμο την παρούσα στιγμή.
Ήρθε και η δική μας στιγμή να πέσουμε . Η ήττα, όπως κι αν έρθει, υπό οποιαδήποτε συνθήκη “πονάει”. Ωστόσο, εκείνο που εμένα πονάει περισσότερο είναι, ότι δεν το παλέψαμε ποτέ. Σαν να είχαμε χάσει από τα αποδυτήρια. Σαν να μπήκαμε περιμένοντας τον διασυρμό. Αυτό δεν μπορώ να “χωνέψω”. Είμαι σίγουρος πως παρόμοια νιώθετε και εσείς, κι αυτοί που ταξίδεψαν στη Ρίγα κι δημοσιογράφοι και ο υπόλοιπος Ελληνικός λαός. Είναι κατανοητό.
Ύστερα, όμως, ανακαλώ στην μνήμη στιγμές τριών εβδομάδων πριν, τότε που κανείς δεν περίμενε να φτάσει αυτή η Εθνική στους “8”, πόσο μάλλον στην ζώνη των μεταλλίων. Όπως κι αν ήρθε η σημερινή ήττα, πρέπει να μείνουμε ενωμένοι, αλλά κυρίως περήφανοι για αυτή την ομάδα που κόντρα σε όλους και σε όλα απέδειξε πως μπορεί να φτάσει μακριά… Πλέον το “μακριά” είναι εδώ, και εφόσον χάσαμε την πρώτη ευκαιρία θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την επόμενη!
Δυστυχώς,“ηττηθήκαμεν”. Από τον σημερινό αγώνα δεν θα κρατήσουμε κάποια “cult” περιγραφή σχολιαστή ούτε κάποιον ιδιαίτερο πανηγυρισμό των Διεθνών μας. Υπάρχει κάτι όμως που “επιβάλλεται” να κρατήσουμε… το κεφάλι ψηλά. Γιατί αυτό θα αποτελέσει επιπλέον καύσιμο στον δύσβατο δρόμο που έχουμε εδώ και δύο εβδομάδες χαράξει προς το πρώτο μετάλλιο από το μακρινό 2009.
Ας μην είναι το χρυσό, ούτε το ασημένιο. Απλά ας είναι… Ας υπάρξει, έστω το χάλκινο. Να μην το υποτιμάμε, διότι μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για την νέα μας ταλαντούχα φουρνιά, αλλά κυρίως κίνητρο για τα μικρά μας παιδιά… να βγουν και πάλι στους δρόμους και στα γήπεδα, για να αγγίξουν και να αγαπήσουν την στρογγυλή θεά.
Να συντονιστούμε όλοι για το “Last Dance” της Εθνικής την Κυριακή. Διαθέτουμε δύο παίκτες, Παπανικολάου και Σλούκα, που θα αγωνιστούν για τελευταία φορά με τα γαλανόλευκα. Ας στηρίξουμε εκείνους και όλη την υπόλοιπη αρμάδα του Βασίλη Σπανούλη για μία τελευταία φορά… για το Χάλκινο, γιατί αυτά τα παιδιά το αξίζουν!
