Ετικέτα: EUROBASKET

  • Το προφίλ της Φιλανδίας που θα αντιμετωπίσει η εθνική μας στον μικρό τελικό.

    Το προφίλ της Φιλανδίας που θα αντιμετωπίσει η εθνική μας στον μικρό τελικό.

    Η Ελλάδα έκανε μια πολύ κακή εμφάνιση στον ημιτελικό απέναντι στην Τουρκία, δεν κατάφερε να μπει στον αγώνα σε κανένα σημείο του παιχνιδιού και δυστυχώς δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό. Όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει. Ο αρχικός μας στόχος ήταν η επιστροφή στα μετάλλια. Και αυτό μπορεί να γίνει με νίκη στον μικρό τελικό με την πολύ μαχητική Φιλανδία.

    Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΦΙΛΑΝΔΙΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ.

    Για την Εθνική εθνική της Φιλανδίας αυτή η πορεία της είναι η καλύτερη στην ιστορία της σε eurobasket. Είναι μια ομάδα η οποία την πίστευαν ελάχιστοι και όμως με ένα πολύ καλό και δεμένο σύνολο που διαθέτει, έχει καταφέρει να εκπλήξει τους πάντες με την παρουσία της. Στον όμιλο δεν έκανε κάποια έκπληξη, κατάφερε να τερματίσει στην τρίτη θέση, πίσω από την Γερμανία και Λιθουανία. Στην φάση των νοκ άουτ όμως έκανε το απίθανο να μοιάζει πιθανό. Κατάφερε να αποκλείσει το αδιακλόνητο φαβορί για το χρυσό την Σερβία, αφήνοντας άφωνη όλη την Ευρώπη ενώ στα προημιτελικά απέκλεισαν την Γεωργία δείχνοντας στο παρκέ πως είναι μια ανώτερη ομάδα.

    ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΖΗΜΙΑ.

    Ο ηγέτης αυτής της ομάδας είναι σαφώς ο σούπερ σταρ από το nba Μάρκανεν. Ένας παίκτης που μπορεί να κάνει τα πάντα στο παρκέ και είναι σαφώς αυτός που θα πάρει τις αποφάσεις στις κρίσιμες στιγμές, όταν η μπάλα καίει. Όμως γύρω από αυτόν υπάρχουν πολλοί παίκτες οι οποίοι έχουν κάνει την διαφορά. Κάποιοι από αυτούς είναι ο Βάλτονεν, ο Γιάντουνεν αλλά και ο Μούρινεν, ο οποίος παρά το μικρό της ηλικίας του, έχει εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις του, σε άμυνα και επίθεση.

    ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ.

    Η Φιλανδία είναι μια ομάδα, η οποία παίζει χωρίς άγχος, διότι δεν έχει κάποια ανάλογη επιτυχία στο παρελθόν, με αποτέλεσμα να μην έχει κάποια πίεση. Για αυτόν τον λόγο, αυτό την καθιστά επικίνδυνη. Είναι πολύ εύστοχη έξω από την γραμμή των 6 και 75, παίζει γρήγορα και της αρέσει το επιθετικό παιχνίδι με υψηλό τέμπο. Αυτό κιόλας, θα προσπαθήσει να κάνει, να επιβάλλει τον ρυθμό της από την αρχή του παιχνιδιού, ώστε να κουράσει την εθνική μας. Όμως, δεν είναι αχτύπητη. Σαφώς και είναι πιο χαμηλής δυναμικότητας από την Τουρκία. Έχει αδυναμίες, και μια από αυτές είναι ότι άμα κλείσουμε καλά τον Μάρκανεν ίσως να μην έχουν μετά πολλές λύσεις. Καθώς ναι μεν έχει ένα πολύ καλό σύνολο παιχτών, όμως ο Μάρκανεν είναι το βαρόμετρο αυτής της ομάδας.

    Η ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΔΙΑΣ.

    Οι Φιλανδοί υπερτερούν στις αναμετρήσεις καθώς στα ευρωμπάσκετ η Φιλανδία μετρά 3 νίκες ενώ η Ελλάδα μόλις 1.

    1961, ήττα 71-77

    2011, νίκη 81-61

    2013, ήττα 77-86

    2017, ήττα 77-89

    ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ ΤΗΣ ΦΙΛΑΝΔΙΑΣ

    Τζέικομπ Γκράντισον (2/4/1998) G/F (1,98μ.) ΠΑΟΚ
    Αντρέ Γκούσταβσον (7/5/1999) G (1,97μ.) Καουχαγιόκι
    Μίκαελ Γιάντουνεν (20/4/2000) F (2,04μ.) Φενέρμπαχτσε
    Μίρο Λιτλ (30/5/2004) G (1,93μ.) Μάρσκι
    Αλεξάντερ Μάντσεν (26/1/1995) C (2,08μ.) Λέιδα
    Λάουρι Μάρκανεν (21/3/1998) G (1,88μ.) Δουνκέρκη
    Μίκα Μούρινεν (4/3/2007) C (2,11μ.) Αριζόνα
    Ολιβιέ Ενκαμουά (2/5/2000) F/C (2,03μ.) Βαρέζε
    Σασού Σαλίν (11/7/1991) G (1,90μ.) Εστουντιάντες
    Ελίας Βάλτονεν (11/6/1999) G/F (2,01μ.) Γρανάδα
    Έντον Μαχούνι (21/3/1998) G (1,88μ.) Καρσίγιακα
    Ιλάρι Σέπαλα (27/3/1993) G (1,88μ.) Κετσεκμέτι

  • ΕΘΝΙΚΗ: Ήττα “μαχαιριά”… αλλά το κεφάλι ψηλά.

    ΕΘΝΙΚΗ: Ήττα “μαχαιριά”… αλλά το κεφάλι ψηλά.

    Δεν θα υπάρξει κάποια στατιστική ανάλυση αυτή τη φορά, διότι νιώθω πως όλοι καταλαβαίνουμε σε γενικές γραμμές πως δεν παίξαμε καλά και πως οι Τούρκοι, πέρα από την δεδομένη ποιότητα τους, είχαν σήμερα ορισμένους παίκτες σε “τρομακτική” κατάσταση. Για αυτόν τον λόγο προτιμώ να αναλωθώ σε κάτι διαφορετικό και κατά την γνώμη μου πιο ουσιαστικό και χρήσιμο την παρούσα στιγμή.

    Ήρθε και η δική μας στιγμή να πέσουμε . Η ήττα, όπως κι αν έρθει, υπό οποιαδήποτε συνθήκη “πονάει”. Ωστόσο, εκείνο που εμένα πονάει περισσότερο είναι, ότι δεν το παλέψαμε ποτέ. Σαν να είχαμε χάσει από τα αποδυτήρια. Σαν να μπήκαμε περιμένοντας τον διασυρμό. Αυτό δεν μπορώ να “χωνέψω”. Είμαι σίγουρος πως παρόμοια νιώθετε και εσείς, κι αυτοί που ταξίδεψαν στη Ρίγα κι δημοσιογράφοι και ο υπόλοιπος Ελληνικός λαός. Είναι κατανοητό.

    Ύστερα, όμως, ανακαλώ στην μνήμη στιγμές τριών εβδομάδων πριν, τότε που κανείς δεν περίμενε να φτάσει αυτή η Εθνική στους “8”, πόσο μάλλον στην ζώνη των μεταλλίων. Όπως κι αν ήρθε η σημερινή ήττα, πρέπει να μείνουμε ενωμένοι, αλλά κυρίως περήφανοι για αυτή την ομάδα που κόντρα σε όλους και σε όλα απέδειξε πως μπορεί να φτάσει μακριά… Πλέον το “μακριά” είναι εδώ, και εφόσον χάσαμε την πρώτη ευκαιρία θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την επόμενη!

    Δυστυχώς,“ηττηθήκαμεν”. Από τον σημερινό αγώνα δεν θα κρατήσουμε κάποια “cult” περιγραφή σχολιαστή ούτε κάποιον ιδιαίτερο πανηγυρισμό των Διεθνών μας. Υπάρχει κάτι όμως που “επιβάλλεται” να κρατήσουμε… το κεφάλι ψηλά. Γιατί αυτό θα αποτελέσει επιπλέον καύσιμο στον δύσβατο δρόμο που έχουμε εδώ και δύο εβδομάδες χαράξει προς το πρώτο μετάλλιο από το μακρινό 2009.

    Ας μην είναι το χρυσό, ούτε το ασημένιο. Απλά ας είναι… Ας υπάρξει, έστω το χάλκινο. Να μην το υποτιμάμε, διότι μπορεί να αποτελέσει κίνητρο για την νέα μας ταλαντούχα φουρνιά, αλλά κυρίως κίνητρο για τα μικρά μας παιδιά… να βγουν και πάλι στους δρόμους και στα γήπεδα, για να αγγίξουν και να αγαπήσουν την στρογγυλή θεά.

    Να συντονιστούμε όλοι για το “Last Dance” της Εθνικής την Κυριακή. Διαθέτουμε δύο παίκτες, Παπανικολάου και Σλούκα, που θα αγωνιστούν για τελευταία φορά με τα γαλανόλευκα. Ας στηρίξουμε εκείνους και όλη την υπόλοιπη αρμάδα του Βασίλη Σπανούλη για μία τελευταία φορά… για το Χάλκινο, γιατί αυτά τα παιδιά το αξίζουν!